شاید ,نه بهتره بگم حتما تو زندگی همه ی ما آدما لحظاتی پیش اومده که از رفتار وکردارمون اون قدر پشیمون بشیم که بعداز گذشت حتی یه لحظه از اون زمان افسوس بخوریم وبگیم کاش بر گردیم به یه لحظه قبل ,اون وقت دیگه اون عملو تکرار نمیکنم ولی افسوس که این ضرب المثل  اینجا صادقه که"آب ریخته را نمیشه جمع کرد"در اون لحظه چون هنوز اون پشیمونی در ذهنمون قوت بیشتری داره با خودمون عهد میبندیم دیگه این رفتارمونو تکرار نکنیم  حتی گاهی با خدامون هم ازاین عهدها میبندیم ولی افسوس وصد افسوس.... افسوس که زود فراموش میکنیم . فراموش میکنیم که دفعه ی قبل بعداز انجام دادن اون رفتار چه قدر پشیمون بودیم وحاضر بودیم قیمت گزافی را متحمل بشیم وآب ریخته را جمع کنیم .

وباز تکرار ... تکرار .... تکرار .... وهر بار هم پشیمونی ولی کاش این پشیمونیهامون جوری بود که تکرار به همراه نداشت . اون قدر تکرار میشه که بعداز گذشت چند بار دیگه برامون این عمل واین پشیمونی واین عهدوپیمان بستنها عادی میشه عادی عادی ....مثل یه کار روزمره ...

کاش بفهمیم که اون قدر زمان در اختیارمون نیست که بتونیم اینهمه تکرار کنیم .

حتما این جمله را زیاد خوندین که :

"کاش ته هر مداد زندگی پاک کنی بود که میتونستیم اشتباهاتمون را بااون پاک کنیم "

تصور کنین اگه این پاک کن بود چی میشد ؟؟؟؟؟؟؟