ازاین به بعد میخوام تو بخش مناجات شبانه درباره ی دعا بیشتر بگم یعنی بطور وسیع مسئله ی نیایش

را موشکافی کنم . ازدوستان گرامی که به من سر میزنن خواهش میکنم مرا تو این کار یاری کنن تا

حقیقت امر تا حدودی برامون روشن بشه.

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند                       دعای نیمه شبی دفع صد بلا بکند

از درهای رحمت وفضل بی پایان خداوند,باز بودن باب دعاست. خود خدامون اذن فرموده ,بلکه دعوتمون

کرده تا به درگاهش رو بیاریم واورا بخوانیم وگرنه بشر خاکی کجا و آفریدگار جهانیان کجا؟!

اگر خدامون خودش اجازه ی دعا کردن نداده بود چه کسی جرئت داشت بازبون پرگناه وقلبی آلوده و

نفسی سرکش اورا بخونه واز او بخواد؟!

لذا گروندگان به او,اورا میخوانن ولی با بیم وامید . بیم از آنکه روسیاهند وپرگناه ,عظمت حق را میبینن

وخواری خودشون را,اما امید دارن چون با مبدا کریم واصل کرم سروکار دارن به قسمی رحمتش وسیع

است که هر نااهلی را در میگیره زیرا رحمتش اهل است.

"اللهم ان لم اکن اهلا ان ابلغ رحمتک فرحمتک اهل ان تبلغنی وتسعنی لانها وسعت کل شی"